Czego nauczysz się od Cheryl Strayed

Historię Cheryl poznałam na początku tego roku, a dokładnie 13 stycznia (Wow! Nie wiem dlaczego pamiętam tę datę, zwykle nie mogę zapamiętać kiedy są walentynki). Obejrzałam wtedy film pt. Wild (pl – Dzika Droga) z Reese Witherspoon w roli głównej. To historia młodej dziewczyny, która samotnie wędruje szlakiem PCT (Pacific Crest Trail) położonym w Stanach Zjednoczonych. Szlak wiedzie przez Kalifornię, Oregon i Waszyngton, a jego przybliżona długość to 4 265 km. Niby nic nadzwyczajnego. Wielu ludzi wędruje i jeszcze będzie wędrować PCT, ale to właśnie historia Cheryl opisana w książce jej autorstwa doczekała się ekranizacji, którą obejrzałam dwa razy tej pamiętnej nocy.

Wild / 20th Century Fox

Uprzedzam, że widzowie, którzy szukają mocnych wrażeń rodem z dokumentów Discovery Channel, czy oczekują scen odcinania ręki uwięzionej pod głazem, mogą poczuć się rozczarowani po obejrzeniu produkcji. Wild do zaoferowania ma tylko urzekające widoki, piękną muzykę i zagubioną dziewczynę, która próbuje uporać się z duchami przeszłości i problemami na szlaku. Tylko? Ja uważam, że raczej aż. Dla mnie historia Cheryl jest niesamowita, podobnie jak sama kobieta, która ją przeżyła.

Wild / 20th Century Fox

Uwielbiam takie laski. Zdeterminowane i odważne ale nie w typowo bohaterski sposób, tylko ten zwyczajny, ludzki. Strach i niepewność również nie są im obce. Tak, kobiety z jajami, które szukają rozgrzeszenia za błędy młodości na łonie natury to zdecydowanie moja bajka. Pewnie zadajecie sobie pytanie, czym do cholery się tak zachwycam i po co to wszystko? Po co ona idzie tysiące kilometrów w poszukiwaniu odpowiedzi o sens życia, nie lepiej pójść do psychologa? Ja uważam jednak, że wszystko zaczyna się i kończy w głowie, a jedyną osobą, która wie dokładnie, co dzieje się w Twojej głowie, jesteś Ty sam. Tam są rzeczy, które filozofom i psychologom się nie śniły. Jeśli czujesz, że skok na bungee zmieni Twoje życie – skaczesz na bungee. Jeśli twierdzisz, że wejście na Everest pozwoli Ci uporać się ze śmiercią przyjaciela – wchodzisz na Everest. Jeśli uważasz, że przejście Pacific Crest Trail w cudowny sposób Cię zmieni i uleczy – przechodzisz Pacific Crest Trail.

Wild / 20th Century Fox

Film prezentuje wydarzenia z 1995 roku kiedy 26 letnia wówczas Cheryl wyrusza w swoją podróż. Sceny ze szlaku przeplatane są scenami z przeszłości dziewczyny, dzięki temu widz poznaje genezę decyzji o wyprawie. Cheryl przez wiele lat nie może poradzić sobie ze śmiercią matki. Utrata bliskiej osoby sprawia, że bohaterka z grzecznej dziewczynki, przykładnej córki i kochającej żony, zmienia się w kobietę, która sypia z każdym przypadkowym facetem, wchodzi w głębokie relacje z heroiną i doprowadza do rozwodu ze swoim mężem, gdzieś po drodze usuwając niechcianą ciąże. Cheryl stacza się w zastraszającym tempie i tylko przypadek sprawia, że dziewczyna znajduje przewodnik po szlaku PCT i wyrusza w 3 miesięczną podróż.

“Tam będzie moja ucieczka w naturę, nawet jeśli tylko na chwilę. Tam pozbędę się wszystkich kłopotów – myślałam. Znalazłam ich jednak tylko więcej.” – Cheryl Strayed
Wild / 20th Century Fox

Cheryl nie ma pojęcia, w co właściwie się pakuje. Nie jest backpackerem, nigdy nie spała w namiocie i nie wie nic o pokonywaniu pieszo długich dystansów. Mimo tego, podejmuje decyzje o wyprawie, która kończy się sukcesem. Spokojnie, nie jest to żaden spojler, każdy opis z tyłu książki, czy na okładce filmu głosi dokładnie to samo. Wkrótce po obejrzeniu filmu, dostałam w prezencie książkę, którą pochłonęłam, pożarłam i połknęłam w kilka dni. Wild to nie opowieść – zagadka, podczas której widz trzyma kciuki za bohaterkę i przez całą historię zastanawia się “uda się, czy się nie uda?” Tutaj nie chodzi o cel, tylko o drogę. A droga Cheryl szlakiem Pacific Crest Trail była długa i kręta dokładnie tak jak jej życie. Bo do życia, podobnie jak do PCT, nie da się przygotować.

“Przypomniałam sobie, dlaczego uznałam, że potrafię pokonać ten szlak. Ze wszystkich rzeczy, które przekonały mnie, że nie powinnam obawiać się tej wyprawy, ze wszystkich rzeczy, które sobie wmówiłam, by móc wędrować PCT, śmierć mamy była tym, co sprawiało, że najgłębiej uwierzyłam we własne bezpieczeństwo. Nic złego nie mogło mi się przydarzyć – myślałam. Najgorsza rzecz już się stała.” – Cheryl Strayed
Wild / 20th Century Fox

Nikt nie wierzył, że jej się uda. Profesjonalni backpackerzy śmiali się z niej pod nosem widząc jej ogromny plecak zwany Monstrum (ang – Monster), za małe buty, przez które odpadały jej paznokcie, oraz paczkę prezerwatyw, którą wzięła na drogę, tak “na wszelki wypadek”. Kolejną lekcją, której możemy nauczyć się od Cheryl jest… nie, nie chodzi o bezpieczny seks, chociaż to też jest ważne. Chodzi o wiarę w siebie. Ile razy ktoś próbował wmówić Ci, że się nie uda? Że nie dasz rady. Że się nie nadajesz. Za dużo? No to już wiesz, co musisz zrobić. Nie poddać się i iść do przodu, gdyż nie ma rzeczy niemożliwych.

“Szłam i szłam, czując, jak mój umysł włącza tryb przetrwania, który pozbawia go innych myśli, pozostawiając tylko konieczność ruchu do przodu. Szłam tak, aż do chwili, gdy chodzenie stało się nie do zniesienia, aż uwierzyłam, że nie jestem w stanie zrobić ani jednego kroku dalej, I wtedy zaczęłam biec.” – Cheryl Strayed
Wild / 20th Century Fox

Od razu polubiłam Cheryl. To normalna babka, która dodatkowo świetnie pisze. Przeklina, nie boi się mówić o intymnych, przyziemnych sprawach i ciężkich sytuacjach jakie spotkały ją na szlaku. Opowiada o swoich rozterkach, strachu, robieniu kupy oraz problemach związanych z aplikacją tamponów na łonie przyrody. Czytamy o trudnych relacjach dziewczyny z ojcem i ojczymem. Cheryl jest szczera do bólu, gdy wylicza punkt po punkcie, za co ma żal do matki i do rodzeństwa, które odwróciło się od siebie. Wild to świetny przewodnik nie tylko odnoszący się do PCT, ale również do życia.

“Były tylko dwa wyjścia, właściwie takie same. Mogłam wrócić tam, skąd przyszłam, lub iść dokąd zamierzałam dojść.” – Cheryl Strayed
Wild / 20th Century Fox

Największym strachem bohaterki była porażka. Jak sama twierdzi, nie udało jej się już tyle rzeczy. Była złą córką, niedobrą siostrą, okropną żoną. Nie chciała, żeby szlak Pacific Crest Trail był kolejną porażką, którą doda do swojej okazałej kolekcji. Była zbyt dumna żeby się poddać. Szła więc dalej.

“Po prostu nie pozwalałam sobie na strach. Strach rodzi strach. Siła rodzi siłę. Zmuszałam się do tego, by rodzić w sobie siłę. W krótkim czasie po prostu przestałam się bać. Zbyt ciężko pracowałam, by czuć strach.” – Cheryl Strayed

Jedną z moich ulubionych scen w filmie jest ta, w której Cheryl pakuje swój ogromny plecak w motelu na pustyni Mojave. Nie może podnieść go z podłogi, gdyż waży prawie tyle, co ona sama. Jednak po długich męczarniach, w końcu udaje jej się podnieść Monstrum, wyjść z motelu, a następnie iść z tym ciężarem przez wiele kilometrów. To piękna metafora życia. Codziennie dźwigamy więcej niż myślimy, że jesteśmy w stanie unieść.

 

Wild / 20th Century Fox
“Zachwycało mnie, że to, czego potrzebowałam, by przetrwać, mieściło mi się na plecach. Najbardziej zaskoczyło mnie jednak, że byłam w stanie to wszystko unieść. Że potrafiłam dźwigać coś nie do udźwignięcia. Olśnienia na temat mojego fizycznego, materialnego życia musiały się skończyć wkroczeniem w sferę emocjonalno-duchową. To, że moje skomplikowane życie mogło nagle stać się tak proste, było zdumiewające. Powoli zaczęło do mnie docierać, że może to dobrze, iż całymi dniami nie rozważałam swoich życiowych nieszczęść. Że może przez konieczność skupienia się na fizycznym cierpieniu część emocjonalnego bólu mogła na chwilę przycichnąć.” – Cheryl Strayed
Wild / 20th Century Fox

Czy Cheryl znalazła rozgrzeszenie i czy udało jej się wyjść z życiowego dołka po zakończeniu wędrówki? Czy sobie wybaczyła? Czy się zmieniła? Tego dowiecie się oczywiście po przeczytaniu książki lub obejrzeniu filmu. Ja wiem jedno, Cheryl jest osobą, z którą mogłabym się zaprzyjaźnić. Lubię upartych ludzi. Dodałam także szlak PCT do swojej listy podróżniczych marzeń (WIADRO 22) i zamierzam być pierwszą Polką, która go przejdzie, jakkolwiek arogancko to brzmi. Jestem młoda, głupia i nie wiem nic o pieszych wędrówkach. Idealne cechy wędrowca PCT.

“A gdybym sobie wybaczyła? Gdybym sobie wybaczyła, mimo że zrobiłam coś, czego nie powinnam? Co jeśli byłam kłamczuchą i oszustką i nie miałam żadnego usprawiedliwienia poza tym, że zrobiłam, co chciałam i potrzebowałam zrobić? Co jeśli było mi przykro, ale gdybym mogła cofnąć czas, zrobiłabym wszystko dokładnie tak samo? Co jeśli naprawdę chciałam pieprzyć się z tymi wszystkimi mężczyznami? Co jeśli heroina czegoś mnie nauczyła? Co jeśli ‘tak’ było właściwą odpowiedzią, a nie ‘nie’? Co jeśli wszystko, co zrobiłam i co wszyscy uznali za takie złe, miało mnie doprowadzić do tego miejsca? Co jeśli miałam nigdy nie odkupić swoich win? Co jeśli już to zrobiłam?” – Cheryl Strayed
Wild / 20th Century Fox

Myślę, że każdy może utożsamić się z Cheryl, gdyż każdy z nas był kiedyś na życiowym zakręcie. Nie każdy oczywiście wyrusza na szlak z tego powodu, ale z pewnością próbuje zmierzyć się z problemem na swój własny sposób. Wild to historia o żalu i o tym jak sobie z nim poradzić, jak nauczyć się żyć na nowo.

“Cierpiałam. Cierpiałam. Chciałam, by wszystko potoczyło się inaczej. To pragnienie było jak dzika natura i sama musiałam znaleźć drogę, by się z niej wydostać. Zajęło mi to cztery lata, siedem miesięcy i trzy dni. Nie wiedziałam, dokąd zmierzam, dopóki tam nie dotarłam.” – Cheryl Strayed
oraz
Więcej informacji o PCT na oficjalnej stronie szlaku. Więcej informacji o filmie tutaj: Wild / Dzika Droga.

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz